.............* κιτρινισμένες λιθογραφίες * για τον Άνθρωπο και τις αξίες που χάνονται στην εποχή μας...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη...........Νίκος Μπελογιάννης

~


................................... Οι περισσότεροι από εμάς δεν ζούμε τα όνειρά μας, επειδή ζούμε τους φόβους μας

Μετάφραση (Translate)

Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

Το «πώς» θα ξυπνήσεις στην πόλη το πρωί είναι ζήτημα τύχης





ΤΟ ΚΟΤΕΤΣΙ

Το «πώς» θα ξυπνήσεις στην πόλη το πρωί είναι ζήτημα τύχης και πολλών παραγόντων αστάθμητων: Μπορεί, ας πούμε, να σε ξυπνήσει ένα «άγριο» φωνακλάδικο ξυπνητήρι, ένα άστοχο ή λάθος τηλεφώνημα, τα πορτοπαράθυρα της πολυκατοικίας που ανοιγοκλείνουν με πάταγο, το νευρικό μαρσάρισμα του αυτοκινήτου του γείτονα, το απορριμματοφόρο που αδειάζει τους κάδους, ο μηχανόβιος που ξύπνησε ορεξάτος, τα σκυλιά από τα μπαλκόνια της γειτονιάς, οι μαστόροι που πιάνουν δουλειά στο γειτονικό σπίτι, κλπ, κλπ.
Στην αξέχαστη εποχή, όμως , ξυπνούσες το πρωί φυσιολογικά με τα …κοκόρια !!! Διότι ΟΛΑ τα σπίτια, τότε, της Σπάρτης είχαν το κοτέτσι τους , εκεί σε κάποιαν άκρη της αυλής ή του κήπου . Βλέπετε , οι περισσότεροι Σπαρτιάτες είχαν κατέβει από τα χωριά και είχαν φέρει μαζί τους τις χωριάτικες συνήθειες και τον τρόπο ζωής , που κράτησε κάποιες 10ετίες μέχρι να καταφέρει η πόλη να τους αλλάξει και να τους κάνει πρωτευουσιάνους . 
Κοτέτσια, λοιπόν, σε κάθε σπίτι στα χρόνια τα παλιά : Γύρω – γύρω κοτετσόσυρμα με ξύλινους πασάλους και μέσα ένα μπαούλο παλιό πλαγιασμένο ή ένα κασόνι ή ένα αυτοσχέδιο ξύλινο σπιτάκι με λίγο άχυρο στη φωλιά με τον φώλο και μερικά ξυλάκια στερεωμένα για να κουρνιάζουν οι κότες . Δε έλειπε και μια παλιά κατσαρόλα γεμάτη νερό ή ένα παλιό σαγάνι για «πιάτο» φαγητού . Τις κότες τις αγόραζαν ως πουλακίδες ή και ως πουλάκια ξεπεταμένα από πλανόδιους κοτοπουλάδες που περιδιάβαιναν τις γειτονιές , ή έβαζαν κλώσσα αφού πρώτα ο Βασιλιάς του κοτετσιού , ο κόκορας ο πετεινός , είχε ασκήσει τα δικαιώματά του επί των θηλέων του Κάστρου του , βατεύοντάς τες ΟΛΕΣ ξανά και ξανά για τη διαιώνιση της οικογένειας . 
Κάθε πρωί η νοικοκυρά έβαζε στην ποδιά της αραποσίτι κομμένο ή άκοπο και σαν τον σπορέα της γης το σκόρπιζε μέσα στο κοτέτσι ενώ οι κότες έτρεχαν φουρφουρίζοντας για να προλάβουν να φάνε πάντα υπό την επιτήρηση του πετεινού .Όταν ο κήπος δεν είχε κάτι φυτεμένο που να κινδυνεύει από τα σγαρλίσματα , άφηνε η νοικοκυρά τις κότες ελεύθερες κι εκείνες χαίρονταν την ελευθερία τους τρέχοντας πέρα δώθε ανάμεσα στα δέντρα και τις πρασινάδες του κήπου , κοκορίζοντας , φτεροκοπώντας , σκάβοντας το χώμα και τσιμπολογώντας σποράκια , τρυφερά χόρτα , σκουλήκια , μαμούδια , πετραδάκια για τη χώνεψη και ό,τι άλλο τραβούσε η όρεξή τους , ενώ τα παιδιά του σπιτιού τις κυνηγούσαν και τις έκαναν παιχνίδι . Όταν μάλιστα , κάπου εκεί στο Πάσχα , έβγαζαν οι κλώσσες τα κοτοπουλάκια , τρελαίνονταν τα παιδιά από εκείνες τις πανέμορφες και χαριτωμένες κίτρινες μπαλίτσες που γέμιζαν τον κήπο με ομορφιά και χαρούμενα τσίου-τσίου . Όταν μεγάλωναν τα φτερά στις κότες κι έβγαιναν από το κοτέτσι φτερακίζοντας πάνω από το σύρμα , η νοικοκυρά έπαιρνε ένα μεγάλο ψαλίδι και τους κόνταινε τα φτερά , ψαλιδίζοντας μαζί και το κοτίσιο όνειρο ότι μπορεί κάποια στιγμή να πετάξουν σαν τ’ άλλα πουλιά . Κι όταν χτιζόταν κανένα σπίτι καινούριο κι έβγαζαν τα θεμέλια , ο νοικοκύρης «θυσίαζε» έναν καλό κόκορα απ’ το κοτέτσι του και με το αίμα του ράντιζε τα θεμέλια για να είναι το σπίτι γερό . Μετά η νοικοκυρά μαγέρευε τον κόκορα και τον έτρωγαν οι μαστόροι ευχόμενοι «καλοστέριωτο»! 
Το κοτέτσι , οι κότες και τα κοκόρια ήταν τόσο αγαπητά στον ελληνικό λαό που αποθησαυρίστηκαν στη λαϊκή μας παράδοση μέσα από δημοτικά τραγούδια , αινίγματα , παραμύθια , παροιμίες , κ.α.π. . 
«Περήφανος σαν κόκορας στο κοτέτσι του»
«Δυό πετεινοί στο ίδιο κοτέτσι δεν κάνουν.»
«Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι εκεί ’ναι το κοτέτσι .»
«Οι γριά η κότα έχει το ζουμί.»
Ό,τι αποφάγια μάζευε η νοικοκυρά πήγαιναν για τις κότες , οι οποίες γρήγορα πάχαιναν και πρόκοβαν και γίνονταν για μαχαίρι . Η νοικοκυρά , ανάλογα με τις κότες και τα κοτόπουλα που είχε και ανάλογα με τις ανάγκες και τις ορέξεις της οικογένειας , διάλεγε ή μια κότα για σούπα ή ένα κοτόπουλο για κοκκινιστό ή έναν κόκορα για καπαμά . Άναβε ξύλα στον κήπο έβαζε μια μεγάλη κατσαρόλα να βράσει νερό κι όταν ήταν έτοιμο έσφαζε το πουλερικό , το βούλιαζε στο βραστό νερό και με γρήγορες και σίγουρες κινήσεις το ξεπουπούλιαζε . Τα υπόλοιπα ήταν θέμα κουζίνας την άλλη μέρα . Απ’ όταν «εγκαινιάζονταν» οι κότες , κάθε μέρα σχεδόν , μάζευε η νοικοκυρά φρέσκα αυγά από τη φωλιά για να ταΐσει τα παιδιά βραστό αυγό , σφιχτό ή μελάτο με αλατάκι και πιπεράκι ή να φτιάξει αυγά μάτια , ομελέτα , καγιανά , γλυκά και κουλούρια , ν’ αυγοκόψει τις σούπες , τα ντολμαδάκια και τους φρικασέδες και , φυσικά , να βάψει τα κόκκινα αυγά του Πάσχα ! Και πάντα στο ντουλάπι είχε η καλή η μάνα και νοικοκυρά λίγο κοτόξιγκο (από εκείνο που έβγαζε απ’ τις παχιές τις κότες) για να αλείφει και να γιατρεύει πληγές, κοκκινίλες , γδαρσίματα , ερεθισμούς του δέρματος , καηματιές , στραμπουλήγματα , πόνους στις αρθρώσεις και άλλα πολλά .
Οι μέρες μας , ιδιαίτερα εκείνες του καλοκαιριού , ήταν γεμάτες από το «χρυσό κακάρισμα της κότας» που πήγαινε να γεννήσει και οι γεμάτες νύχτες (εκεί που πήγαινε να προβάλλει «η ροδοδάχτυλη αυγούλα») ήταν το βασίλειο των πετεινών , οι οποίοι από νωρίς έβγαιναν από το κούρνιασμα , έβρισκαν ένα μέρος ψηλό να σταθούν και άρχιζαν να διαλαλούν τον ερχομό της ημέρας . 
Ω , τι στιγμή ήταν εκείνη που σε ξυπνούσαν από τον ύπνο τον βαθύ τα κοκόρια !!! Όποιο άσχημο όνειρο σου ’χε γίνει βραχνάς πάνω στο στήθος , έτρεχε να κρυφτεί στα τελευταία σκοτάδια και η ζωή τρύπωνε απ’ τα παράθυρα κι ερχόταν να χουζουρέψει πλάι σου . Κι όταν « ήλιος ο ηλιάτορας» πρόβαλλε απ’ τις απέναντι βουνοκορφές κι έλουζε την Πλάση με τις χρυσοφόρες ακτίνες του , όλα τα κοκόρια απ’ τα κοτέτσια έβαζαν το πιο δυνατό και θριαμβικό τους σάλπισμα και μετά σώπαιναν . Ήταν τότε που οι άνθρωποι σηκώνονταν για να πάνε στις δουλειές τους και η μέρα τράβαγε τον ανήφορο .
Περάσανε τα χρόνια , άλλαξαν οι άνθρωποι , εκσυγχρονίστηκαν τα σπίτια και ο νέος τρόπος ζωής δεν άντεχε πια τα κοτέτσια . Η δημόσια υγεία «κινδύνευε» απ΄ αυτά , οι ντελικάτες μύτες δεν άντεχαν τη μυρωδιά και τα ευαίσθητα αυτιά ενοχλούνταν από τα κακαρίσματα της κότας και τα λαλήματα του πετεινού . Μόνο στην περιφέρεια της Σπάρτης απόμειναν μερικά κοτέτσια των οποίων τα κοκόρια κατάφερναν να γκρεμίζουν με το σάλπισμά τους τα τείχη της Ιεριχούς , να ξυπνούν τους Σπαρτιάτες και να κεντρίζουν βαθιά στην ψυχή εκείνο που είχαν κι έχασαν . Σιγά –σιγά όμως χάθηκαν κι αυτά τα κοτέτσια κι ελάχιστα έχουν απομείνει πια , για να θυμίζουν μιαν άλλην εποχή , μιαν άλλη ζωή κι άλλους ανθρώπους .
Σήμερα για να βρεις κοτέτσι στη Σπάρτη πρέπει να ψάξεις πολύ . Στη γειτονιά μου , λίγα μέτρα από το σπίτι μου , στο Ν. Κόσμο , έχει σωθεί (για πόσο ακόμα  ένα κοτέτσι . O κυρ-Θύμιος , ο γείτονας , έχει έναν μπαξεδάκο και μέσα του έχει εγκαταστήσει εδώ και χρόνια ένα κοτέτσι με καμιά δεκαριά κοτούλες κι έναν κόκορα , πάντα πετρωτό , που κάθε πρωί μας χάριζε όμορφο ξύπνημα με την στεντόρεια φωνή του . Και λέω «χάριζε» γιατί πλέον κόκορας στο κοτέτσι δεν υπάρχει , αφού «ενοχλούσε» με το λάλημά του «ευαίσθητους» γείτονες !!! Έτσι ο κυρ-Θύμιος αναγκάστηκε να θυσιάσει τον τελευταίο κόκορά του χάριν της «κοινής ησυχίας» και να τον «θρηνήσει» στην κατσαρόλα καπαμά. Έκτοτε , εδώ και μήνες πολλούς , η γειτονιά μας έχασε τον μοναδικό λαλητή του ήλιου, το ζωντανό και όμορφο ξυπνητήρι του πρωινού μας .
Το κοτέτσι αυτό του μπαρμπα-Θύμιου έχει γίνει τρόπον τινά συνεταιριστικό , αφού διάφοροι γείτονες έρχονται εκεί και ρίχνουν διάφορα λαχανικά , ψωμιά , φρούτα , κλπ που δεν είναι φαγώσιμα στο σπίτι . Μάλιστα οι κότες έχουν τόσο συνηθίσει την κοινή φροντίδα ώστε μόλις περάσει κάποιος διαβάτης από τον μικρό τους δρόμο , όπου κι αν βρίσκονται «βόσκωντας» και σγαρλώντας μέσα στον μπαξέ , τρέχουν κοντά στο σύρμα καρτερώντας φαγητό. Προσωπικά πάντα θαύμαζα τον αφέντη άντρα του κοτετσιού , τον κιμπάρη καμαρωτό κόκορα με το κόκκινο μεγάλο λειρί που πλάγιαζε σαν φέσι πάνω στο κεφάλι του , ο οποίος ποτέ δεν ορμούσε στο φαΐ για να φάει μαζί με τις κότες , αλλά πάντα , σαν άρχοντας , κοκόριζε τριποδίζοντας γύρω-γύρω προστατευτικά , αφήνοντας το χαρέμι του να τρώει , ενώ όταν πλησίαζες πολύ στο σύρμα , έπαιρνε φόρα , κι ερχόταν επιθετικός απάνω σου για να σε χτυπήσει με τα σπιρούνια του .
Πραγματικά δεν θυμάμαι πόσα μικρά παιδάκια με τους παππούδες , τις γιαγιάδες ή τους γονείς , έχουν περάσει (και συνεχίζουν να περνάνε ) έξω από το κοτέτσι , χαζεύοντας τις κότες , ρίχνοντάς τους ψιχουλάκια απ’ το ψωμί τους ή το μπισκοτάκι που μασουλάνε , παρατηρώντας τις κότες από κοντά , πώς είναι το σώμα τους , τα φτερά , το ράμφος τους, η ουρά , τα πόδια τους …πώς σκαλίζουν το χώμα με τα δυνατά τους νύχια , πώς τσιμπολογάνε το φαγητό τους , πώς κακαρίζουν κλπ , κλπ . Κι ενώ τα παιδάκια με το στοματάκι ανοιχτό και τη λάμψη στα μάτια θαυμάζουν και παρατηρούν «τις κοτούλες» από δίπλα οι μεγάλοι τους λένε , τους εξηγούν και γίνεται το κοτέτσι μάθημα ζωής φυσικό και αβίαστο , έτσι όπως μάθαιναν κάποτε τα παιδιά μέσα στη φύση και στη ζωή κι όχι μόνο στο σχολείο . Και πολλές φορές , μικρά παιδάκια που είναι δύστροπα στο φαγητό τους , εδώ , μπροστά στο κοτέτσι , τρώνε αδιαμαρτύρητα ΟΛΟ τους το φαγητό , τη φρουτόκρεμα , το αυγουλάκι , τη φέτα με το μέλι κ.α. από το χέρι της γιαγιάς , του παππού , της μαμάς ή του μπαμπά τους . Σκέφτομαι , πολλές φορές , πόσα και πόσα παιδάκια της πόλης μεγαλώνουν σήμερα χωρίς να έχουν δει ΠΟΤΕ από κοντά μια κοτούλα ή έναν κόκορα , για να μην πω μια γαλοπούλα , χήνα , πάπια , γαϊδουράκι , γίδα, πρόβατο κ.α.. Μπορεί αυτά τα παιδιά να παίζουν στα δάχτυλα τα κινητά τηλέφωνα, τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τη σύγχρονη τεχνολογία γενικώς , αλλά μεγαλώνουν (δυστυχώς) στο περιθώριο της αληθινής ζωής, του κόσμου , της φύσης και της μάνας γης . Όταν κάποτε μας μάθαιναν στο σχολείο το τραγουδάκι
Ένας κόκορας ολάσπρος
με ψηλό λειρί,
καμαρώνει και φουσκώνει
και λιλιά φορεί,
και θαρρεί πως το κοτέτσι
μόλις τον χωρεί.
Άμα βρει κανένα σπόρο
μέσα στην αυλή,
το κεφάλι του σηκώνει
και το διαλαλεί,
να το μάθουνε σε Δύση
και σ’ Ανατολή!
το τραγουδάγαμε «έξω καρδιά» , γιατί ξέραμε τι τραγουδάγαμε , αφού ΟΛΟΙ είχαμε κοτέτσια στα σπίτια μας . Το ίδιο όμορφα και οικεία νιώθαμε όταν στο παλιό αγαπημένο αλφαβητάρι με το Μίμη , την Άννα και τ’ άλλα παιδιά , διδασκόμαστε το Υ(ψιλον) με τον « Υπερήφανο κόκκορα» , ενώ το κοτέτσι , οι κότες και τα κοκόρια δεν έλειπαν και από τ’ άλλα αναγνωστικά .
Ακόμα και τραγούδια γράφτηκαν για τον κόκορα , όπως αυτό του ΤΣΙΤΣΑΝΗ με τη Μαρίκα Νίνου :
Είμαι κόκορας κεφάτος
ζωηρός και κοτσονάτος
κι έχω μπλέξει κάποια κότα
που τσιμπάει τα καρότα.
Αλλά και οι κότες δεν έλειψαν από το τραγούδι …
Μια κότα στρουμπουλή, μια κάτασπρη πουλάδα
ξεκίνησε η τρελή για βόλτα στη λιακάδα
Κι ένα μαύρο πετεινάρι κικιρίκου την κορτάρει
κικιρίκου την κορτάρει ένα μαύρο πετεινάρι
(Ν. Γούναρης)

Ας είναι όμως ! Περασμένα όλ΄αυτά αλλά όχι ξεχασμένα !
Πριν από λίγο καιρό , ο κυρ-Θύμιος , στερημένος κι αυτός από το πρωινό λάλημα του πετεινού που το κουβαλάει στην ψυχή του από τότε που ήταν παιδί στο χωριό του , αποφάσισε να βάλει νέον άρχοντα στο κοτέτσι , αδιαφορώντας για τις διαμαρτυρίες των γειτόνων . Αγόρασε , λοιπόν , δυο τρία νεαρά κοκόρια και τα ’ριξε στο κοτέτσι , για να μεγαλώσουν και να κάνουν τη δουλειά που τα είχε μάθει η Φύση . Δυστυχώς , όμως , συνέβη το απίθανο : Ένα πρωί που άνοιξε το κοτέτσι για να ταΐσει τις κότες βρήκε τα κοκορόπουλα πνιγμένα και μισοφαγωμένα από αλεπού !!! Ναι ! Μέσα στη Σπάρτη , ανάμεσα στις πολυκατοικίες και στα αυτοκίνητα , βρήκε δρόμο μια αλεπουδίτσα (ποιος ξέρει από πού ήρθε  και μας ξέκανε τα κοκόρια !!! 
Ελπίζω το πείσμα του μπαρμπα-Θύμιου να μην ξεθυμάνει και να δοκιμάσει ξανά . Προς ώρας , κάθε πρωί , μας έρχονται σποραδικά λαλήματα πετεινών από μακριά , που κάνουν την απουσία ενός δικού μας νεοκοσμίτη κόκορα περισσότερο αισθητή.
Υγιαίνετε !!!
17-10-2017
Βαγγέλης Μητράκος
Σπάρτη

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Εικόνες από την Ελλάδα του 2017... Στην ..."τουριστική" πόλη του Λουτρακίου. Μητέρα με τα δύο της ανήλικα παιδιά, κοιμούνται στο δρόμο...



Εικόνα γροθιά στο στομάχι.... Μητέρα με τα δύο της ανήλικα παιδιά, κοιμούνται στο δρόμο... // (Εικόνες από την Ελλάδα του 2017... Στην ..."τουριστική" πόλη του Λουτρακίου. Δεν ξέρω και δεν με νοιάζει αν είναι Ελληνίδα ή αλλοδαπή... Μπορεί να είναι τσιγγάνα -είναι κι αυτή η λέξη μια διαβάθμιση σε μια σάπια κοινωνία- μπορεί να είναι και μια μητέρα -της μέχρι χθες ..."διπλανής πόρτας"- που μέχρι χθες είχε δουλειά και στέγη αλλά την απέλυσαν και την πέταξαν στο δρόμο... 
Μην μου πείτε πως δεν έχετε ακούσει πως συμβαίνουν και τέτοια στην καλή μας κοινωνία, στη χώρα που κατάντησαν προτεκτοράτο... 
Είναι τρεις ΑΝΘΡΩΠΟΙ που κοιμούνται στο δρόμο! 
Οι δύο είναι ακόμα παιδιά!... 
Είναι τρία χαστούκια για κάθε Πρόεδρο της Δημοκρατίας -που απασχολείται στο Προεδρικό Μέγαρο με την υποδοχή του ...ζεύγους Ρουβά! -θα τα πούμε αργότερα αυτά)..., είναι τρία χαστούκια για κάθε πρωθυπουργό, Υπουργό, Βουλευτή, Δήμαρχο, Δεσπότη, Δικαστή... αξιωματούχο, τιτλούχοι, τιτλοφόροι κι αφέντηδες του τόπου! 
Είναι τρία χαστούκια... 
Και το "Σύστημα" δεν είναι τόσο απρόσωπο και ανώνυμο όσο θέλουν να μας το παρουσιάζουν επειδή έτσι τους βολεύει για να εξασφαλίζουν την ασυλία τους... 
Ως πότε όμως; 
-Δ.Τζ.)

Το θέμα από το loutrakiblog.gr:



Βράδυ, στο κέντρο της τουριστικής πόλης του Λουτρακίου. Άλλοι κανονίζουν σε ποιο μαγαζί θα διασκεδάσουν και την ίδια στιγμή, λίγα μέτρα πιο κει, μια μητέρα με τα δύο της ανήλικα παιδιά, κοιμούνται στο δρόμο. 
Στην κεντρική πλατεία του Λουτρακίου!

Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

Επιδρομή διαρρηκτών σε εξοχικά στην περιοχή της Κορίνθου, προκαλώντας ανησυχία και ανασφάλεια και για την ζωή των ενοίκων.... η Αστυνομία απούσα!! Και ο κόσμος ρωτά ποιος ο ρόλος της, όταν δεν περιπολεί για να αποτρέπει τέτοια περιστατικά....

ΚΟΡΙΝΘΟΣ

Τα "ποντίκια" άνοιξαν τρύπα στην οροφή στο γκαράζ στο εξοχικό το αποτέλεσμα της ζημιάς μια τρύπα ένα χορτοκοπτικό και δύο πιεστικά νερού και στην πορεία θα δω τι άλλο λείπει καλό βράδυ....
Αφύλακτες και απροστάτευτες οι περιουσίες των Ελλήνων φορολογουμένων αλλά και οι ζωές τους οι ίδιες από αδίστακτους διαρρήκτες  από την παντελή απουσία της Αστυνομίας στην ύπαιθρο.... Ο φόβος των ανθρώπων είναι εμφανής και δικαιολογημένος  όταν δεν υπάρχει προστασία  από την επίσημη πολιτεία που για άλλα τυρβάζει !!!



Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Το Ε/Γ-Ο/Γ ΒΙΤΣΕΝΤΖΟΣ ΚΟΡΝΑΡΟΣ έως τις 17 Ιουλίου 2017 δεν θα εκτελεί δρομολόγια λόγω βλάβης !! Εδώ πάει τα Κύθηρα ποτέ δεν βρούμε!!!

Χανιά 07/07/2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

H ΛΑΝΕ ενημερώνει το επιβατικό κοινό ότι το Ε/Γ-Ο/Γ ΒΙΤΣΕΝΤΖΟΣ ΚΟΡΝΑΡΟΣ παραμένει στην περιοχή του λιμένα Πειραιά σε κατάσταση απαγόρευσης απόπλου λόγω μη αποκατάστασης τεχνικής βλάβης.
Ως εκ τούτου τα δρομολόγια του πλοίου από 07/07/2017 έως 17/07/2017 πρωί θα
παραμείνουν ανεκτέλεστα.

Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

ΔΥΟ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ στην Κρήτη και άλλες δύο απόπειρες!!! Ζούμε γενοκτονία, ζούμε αποδεκατισμό του λαού μας!



ΔΥΟ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ και μάλιστα νέων ανθρώπων -17 και 36 ετών!- μέσα σ'ένα 24ωρο στην Κρήτη και άλλες δύο απόπειρες!!!... (Ε! όχι κύριοι πολιτικοί και επιστήμονες!... Όχι κύριοι στατιστικολόγοι!... Ούτε "φυσιολογικοί" είναι αυτοί οι ρυθμοί, ούτε η ζωή του ανθρώπου μετριέται και αναλύεται με στατιστικές!... Ζούμε γενοκτονία, ζούμε αποδεκατισμό του λαού μας!... 
Δεν έχει προηγούμενο αυτό που συμβαίνει δεν έχει όμοιο διεθνώς!... Κάθονται κάποιοι και ανακαλύπτουν στις μισές των περιπτώσεων ότι οι αυτόχειρες είχαν "ψυχολογικά" προβλήματα... Ωραία! Να το δεχτώ... Αγνοούν όμως αυτοί οι ...πανέξυπνοι ότι αυτή η κρίση που δημιούργησαν οι άρπαγες της χώρας και οι ολετήρες του λαού μας, αυτή η κρίση και η εξαθλίωση, επιδεινώνει ακόμα περισσότερο το όποιο υπόβαθρο "ψυχολογικών" προβλημάτων που έχει ο καθένας... 
Η υποχώρηση, η διάλυση του όποιου κοινωνικού κράτους και των όποιων κοινωνικών δομών, οδηγεί σε θάνατο, σε καταστροφή της ζωής... Τα σχοινιά που κρεμιούνται οι άνθρωποι, τα σχοινιά της απόγνωσης και του θανάτου, έχουν ονοματεπώνυμο έχουν αυτουργούς...
Καθόμαστε όλοι μας και απλά ...διαβάζουμε τα περιστατικά αυτά -όσα μάλιστα δημοσιοποιούνται- συνηθίζουμε στην ιδέα του αποδεκατισμού, κάνουμε ζάπινγκ και Like, πάμε πάλι και τους ψηφίζουμε, ψηφίζουμε τις ίδιες πολιτικές από άλλους επιστάτες... Και δεν ξεσηκωνόμαστε... Έως το φέρετρο θα έρθει στο δικό μας σπίτι... Και τότε θα είναι αργά...
Αυτό το Σύστημα του θανάτου και της καταστροφής δεν παίρνει από φτιασιδώματα και μερεμέτια! Μόνο μπουρλότο!... και οικοδόμηση μιας άλλης κοινωνίας από την αρχή...
Ας το αντιληφθούμε...
-Δ.Τζ.
~~~~~~~~~~~~~
  Η ειδησεογραφία εδώ:  


Νέα αυτοκτονία συγκλονίζει την Κρήτη - 17χρονος απαγχονίστηκε με καλώδιο
Τραγικός επίλογος για έναν 17χρονο από την Ελεύθερνα Ρεθύμνου που προχώρησε στο απονενοημένο διάβημα ,χθες το βράδυ. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 17χρονος απαγχονίστηκε με καλώδιο... Τον άτυχο νεαρό βρήκε η χαροκαμένη γιαγιά του με την οποία και διέμενε.
Πληροφορίες αναφέρουν πως ο νέος αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα.
Το νέο δραματικό περιστατικό ακολούθησε της αυτοκτονίας μίας 36χρονης που "έκοψε" το νήμα της ζωής της με την ίδια μέθοδο.
Σημειώνεται πως παράλληλα αναφέρθηκαν ακόμα δύο απόπειρες αυτοκτονίας που, ευτυχώς ,ήταν ανεπιτυχείς. 
__________

~~~~~~~~~~~~~
Λίγες ώρες πριν:

Μία αυτοκτονία και δύο απόπειρες σε λίγες ώρες

Συγκλονισμένη η τοπική κοινωνία από τα συναπτά περιστατικά

Τραγικό τέλος για 36χρονη υπάλληλο του ΠΑΓΝΗ- Κρεμάστηκε με ένα κορδόνι
Αναστατωμένη είναι η τοπική κοινωνία από τα απανωτά περιστατικά ανθρώπων που θέλησαν να δώσουν τέλος στη ζωή τους.
Συγκεκριμένα, μέσα σε λίγες ώρες σημειώθηκε μία αυτοκτονία και δύο απόπειρες που ,ευτυχώς, απέτυχαν.
Η πρώτη απόπειρα αφορά σε νεαρή κοπέλα από το Ηράκλειο που νοσηλεύεται διασωληνωμένη στο Νοσοκομείο Αγίου Νικολάου και για άγνωστους λόγους θέλησε να δώσει τέλος στη ζωή της.
Το δεύτερο περιστατικό αφορά σε μία μεσήλικη Βουλγάρα που κατοικεί στην Ιεράπετρα.
Η γυναίκα φέρεται να αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα και πήρε μεγάλη ποσότητα χαπιών.
Τέλος, στο απονενοημένο διάβημα προχώρησε μία 36χρονη γυναίκα στο Ηράκλειο. 
Σύμφωνα με τις πληροφορίες η γυναίκα με καταγωγή από χωριό της Μεσαράς κρεμάστηκε με ένα κορδόνι στο σπίτι στο οποίο διέμενε στην περιοχή του Τζάμπο.
Η 36χρονη γυναίκα που ήταν υπάλληλος του ΠΑΓΝΗ, ζούσε μόνη της ενώ οι συνθήκες που την οδήγησαν στην απελπισμένη πράξη διερευνώνται από τις αρχές.
____________

Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

Η ΔΕΗ, η Eldorado και η αποποίηση ευθυνών...


Η ΔΕΗ, η Eldorado και η αποποίηση ευθυνών...

Εντυπωσιακά είναι τα στοιχεία που έρχονται στο φως για τη μεγάλη κατολίσθηση της 10ης Ιουνίου στο ορυχείο Αμυνταίου της ΔΕΗ. Το φαινόμενο βρισκόταν σε εξέλιξη από μέρες και παρακολουθούνταν από τους μηχανικούς και τεχνικούς συμβούλους της ΔΕΗ, οι οποίοι όμως το υποτίμησαν τραγικά και δεν είχαν τη στοιχειώδη πρόνοια να μετακινήσουν σε ασφαλές σημείο τον πανάκριβο εξοπλισμό του ορυχείου, ενώ διαβεβαίωναν οτι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος (1*) για τον οικισμό των Αναργύρων.
Τελικά και ο οικισμός κινδύνευσε και η κατολίσθηση ήταν πολύ μεγαλύτερων διαστάσεων από αυτό που ανέμεναν οι μηχανικοί της ΔΕΗ. 80 εκατομμύρια κυβικά μέτρα χώματος μετακινήθηκαν. Το μέτωπο της κατολίσθησης είναι περίπου 3 χιλιόμετρα και η έκταση κατάληψης των όγκων που μετακινήθηκαν αγγίζει τα 3.500 στρέμματα, δηλαδή το πλάτος της μετατόπισης είναι περίπου 1.200 μέτρα σε οριζόντιο έδαφος.
Οι ζημές της ΔΕΗ
Η ζημία στην επιχείρηση – που παραμένει κατά 34,12% στην ιδιοκτησία του Ελληνικού Δημοσίου – είναι τεράστια και θα χρειαστούν μήνες μέχρι να αποτιμηθεί συνολικά. Μόνο το κόστος των 4 καδοφόρων εκσκαφέων (φωτογραφία αριστερά) που καταπλακώθηκαν και καταστράφηκαν ολοκληρωτικά επειδή δε σκέφτηκαν να τους μετακινήσουν σε ασφαλές σημείο (!) είναι 200 εκατ. €, αλλά δεν είναι αυτό το σημαντικό. Το βέβαιο είναι οτι το ορυχείο Αμυνταίου θα μείνει για αρκετό καιρό εκτός λειτουργίας, μαζί με τους δύο θερμοηλεκτρικούς σταθμούς ισχύος 1000 ΜW. Και μετά …θα δείξει.
Εκτιμάται οτι 25 εκατ. τόνοι λιγνίτη θάφτηκαν κάτω από την κατολίσθηση, δηλαδή το μεγαλύτερο και καλύτερο τμήμα του κοιτάσματος Αμυνταίου και είναι επί του παρόντος άγνωστο αν θα γίνει δυνατή η ανάκτηση αυτού του κοιτάσματος, πότε, σε ποιο βαθμό και με ποιους όρους. Με τις σημερινές τιμές το κοίτασμα των 25 εκ τόνων αποτιμάται στα 500 εκατ. € και υπάρχουν φόβοι για οριστική απώλειά του, με σοβαρότατες συνέπειες στην ηλεκτροδότηση της χώρας. Οι επιπτώσεις της κατολίσθησης φτάνουν μέχρι την ενδεχόμενη ανατροπή του σχεδιασμού (2*) για την πώληση του 40% του λιγνιτικού δυναμικού της ΔΕΗ (για την οποία δεν θα στεναχωρηθούμε και ιδιαίτερα…).
Το μέλλον των Αναργύρων
Πολλά σπίτια στο χωριό των Αναργύρων υπέστησαν ζημιές και 8 από αυτά χρειάστηκε να εκκενωθούν για να προστατευθούν οι ανθρώπινες ζωές. Ο Υπουργός ΠΕΝ Γιώργος Σταθάκης που βρέθηκε στην περιοχή εξήγγειλε την αναγκαστική απαλλοτρίωση του χωριού «ξεχωρίζοντας την αναγκαστική απαλλοτρίωση από την μετεγκατάσταση της κοινότητας» και διαβεβαιώνοντας οτι «έχουν διασφαλίστει τα κονδύλια που χρειάζονται». Αυτό μπορεί να ακούγεται καθησυχαστικό σε όσους δε ζούν στην περιοχή και δεν έχουν εμπειρία του πώς προχωρούν οι αναγκαστικές απαλλοτριώσεις για λογαριασμό της ΔΕΗ και οι μετεγκαταστάσεις των οικισμών.
Η σχετική εμπειρία της γειτονικής Μαυροπηγής δεν είναι καθόλου καθησυχαστική. Εκεί οι κάτοικοι αποζημιώθηκαν από τη ΔΕΗ για τις περιουσίες που έπρεπε να αφήσουν πίσω, αλλά η ΔΕΗ προσέφυγε κατά της δικαστικής απόφασης που αποζημίωνε τους κατοίκους, πετυχαίνοντας σε δεύτερο βαθμό τιμές απαλλοτρίωσης μειωμένες ως και 40%. Οι τελευταίοι καλούνται τώρα να επιστρέψουν χρήματα που έλαβαν για να στήσουν τη ζωή τους από την αρχή και που έχουν ήδη ξοδευτεί. Άλλωστε η απόφαση μετεγκατάστασης των οικισμών Ακρινής και Αναργύρων είναι νόμος από το 2011 και το σχέδιο μετεγκατάστασης ολοκληρώθηκε το 2013, χωρίς να γίνει τίποτε έκτοτε. Η απαλλοτρίωση του Κομάνου ξεκίνησε το 1993 αλλά ο νέος οικισμός δεν έχει γίνει ακόμα κατοικήσιμος.
Διαβάστε: 
> Τα Ορυχεία της ΔΕΗ Καταπίνουν Χωριά στην Πτολεμαΐδα, του Κώστα Κουκουμάκα 
και 
> Περικυκλώνει οικισμούς η ΔΕΗ, της Μάχης Τράτσα.

///// Τις πταίει κατά την ΔΕΗ;
Σύμφωνα με την κα Όλγα Κουρίδου, επικεφαλής της διεύθυνσης ορυχείων της ΔΕΗ «τις επόμενες είκοσι ημέρες θα υπάρξει μια πρώτη έκθεση από την πλευρά της επιχείρησης για τις συνθήκες και τις αιτίες που οδήγησαν σε μια τέτοιου μεγέθους μετακίνηση εδαφών«. Το παράδειγμα της Μαυροπηγής και πάλι δείχνει τι εννοεί η ΔΕΗ όταν μιλάει για «διερεύνηση αιτίων»:
> 14 Ιουλίου 2010: Το ρήγμα στη Μαυροπηγή Κοζάνης και …οι βροχές της ΔΕΗ
> 11 Ιουνίου 2017: Τεράστια κατολίσθηση στο ορυχείο Αμυνταίου της ΔΕΗ

Επτά χρόνια χωρίζουν αυτές τις δυο αναρτήσεις του «Παρατηρητηρίου». Στις 14 Ιουλίουλιο 2010, όταν πρωτοεμφανίστηκε το ρήγμα της Μαυροπηγής, το ΠΜΔ μετά από επιτόπου έρευνα και πραγματογνωμοσύνη δημοσίευσε άρθρο στο οποίο καταδεικνύει ως ένοχο για τη δημιουργία της ρωγμής το ορυχείο της ΔΕΗ. Η ΔΕΗ έσπευσε να μας διαψεύσει αποδίδοντας «επιστημονικά και υπεύθυνα» το ρήγμα στις …βροχές. Όταν και το ΑΠΘ (3*) κατέληξε στο συμπέρασμα οτι υπεύθυνη για το ρήγμα είναι η εξορυκτική δραστηριότητα και μόνο αυτή, η ΔΕΗ άλλαξε «πλεύση» και επεδίωξε να συνδέσει το ρήγμα με τεκτονικά φαινόμενα, αναθέτοντας σχετική μελέτη (4*) σε καθηγητή του Μετσόβειου Πολυτεχνείου (οποία σύμπτωση, τον κ. Καββαδά του ΕΜΠ…). Πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος για να παραδεχτεί τελικά η ΔΕΗ (5*) οτι για το ρήγμα που χώρισε το χωριό στα δύο ευθύνεται η δική της δραστηριότητα.
«Τα φαινόμενα αυτά δεν μπορείς να τα προβλέψεις» (6*) δήλωσε ο Γενικός Διευθυντής Ορυχείων της ΔΕΗ, είναι δηλαδή κάτι σα φυσική καταστροφή για την οποία φταίει ο καιρός, η τύχη, άλλοι παράγοντες, πάντως όχι η επιχείρηση που εκμεταλλεύεται το ορυχείο.
Kαι μετά από αμέτρητες άλλες αστοχίες σε όλα τα εξορυκτικά πεδία του λιγνίτη, φτάσαμε στη μεγάλη κατολίσθηση στο ορυχείο Αμυνταίου στις 10 Ιουνίου 2017. Τίποτα δεν άλλαξε σε αυτά τα επτά χρόνια. Σίγουρα δεν άλλαξε η τάση της ΔΕΗ να επιρρίπτει αλλού τις ευθύνες των καταστροφών που η ίδια προκαλεί.
Από τις 10 Ιουνίου παρακολουθούμε μια προσπάθεια να αποδοθεί η καταστροφική κατολίσθηση στο Αμύνταιο στις εργασίες της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας η οποία ανασκάπτει τον μοναδικό στην Ελλάδα λιμναίο οικισμό των Αναργύρων.
Όπως κατήγγειλε ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ «από το 2010 οι εργαζόμενοι και συνδικαλιστές είχαν προειδοποιήσει για τον κίνδυνο κατάρρευσης. Το πρόβλημα συνδέεται με τις παρεμβάσεις της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, καθότι καθυστερούσε να δώσει άδεια για τη χρήση εδαφών προκειμένου να αποσυμφορηθεί το πρώτο επίπεδο του ορυχείο και έτσι δεν επέτρεψε τις απαραίτητες εργασίες για την ομαλή διάνοιξη και λειτουργία του ορυχείου. Ίσως αυτή η ζημιά να είχε αποφευχθεί αν είχαν γίνει αυτές οι εργασίες».
Ο συνδικαλιστής φαίνεται να έχει μπλέξει τις αρμοδιότητες. Η Αρχαιολογική Υπηρεσία έχει αρμοδιότητα τις αρχαιότητες και λαμβάνει τα μέτρα που πιστεύει οτι πρέπει να λάβει για την προστασία τους. Το μεταλλείο όμως είναι αποκλειστική αρμοδιότητα των υπευθύνων της ΔΕΗ οι οποίοι ΟΦΕΙΛΟΥΝ να διασφαλίζουν την ασφαλή λειτουργία του ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ. Αν έχουν τεθεί περιορισμοί από κάποια αρχή (εν προκειμένω από την Αρχαιολογική Υπηρεσία) οφείλουν να προσαρμόσουν τη λειτουργία του μεταλλείου, σε συνεννόηση πάντα με αυτή την αρχή, με πρώτο και κύριο μέλημα την ασφάλεια. Το «φταίει η Αρχαιολογική Υπηρεσία που δεν μας άφησε να λάβουμε μέτρα ασφαλείας, αλλά εμείς συνεχίζαμε την εξόρυξη χωρίς αυτά» είναι παιδαριώδες ως δικαιολογία, αδιανόητο ως λογική και μάλλον είμαστε τυχεροί που δε συνέβη τίποτα χειρότερο.
Μιλώντας στη σημερινή έκτακτη γενική συνέλευση της ΔΕΗ, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος κ. Μανώλης Παναγιωτάκης απέδωσε την κατολίσθηση στην «ενεργοποίηση δεύτερου ρήγματος στην περιοχή το οποίο δεν είχε εντοπιστεί και δεν παρακολουθείτο από τις αρμόδιες υπηρεσίες».
Πάλι κάτι άλλο φταίει και όχι η ίδια η εξορυκτική δραστηριότητα. Επισημαίνεται οτι στην περιοχή δεν έχει σημειωθεί απολύτως καμία σεισμική δόνηση.
///// Προειδοποίηση για τις Σκουριές
Κατά τον τεχνικό σύμβουλο της ΔΕΗ, αναπληρωτή καθηγητή Γεωτεχνικής ΕΜΠ και τεχνικός σύμβουλος της ΔΕΗ, κ. Μιχάλη Καββαδάς: «Οι απότομες μετακινήσεις εδαφών σε επιφανειακά ορυχεία όπου οι εκσκαφές φτάνουν σε βάθος 200 μέτρων, είναι συχνό φαινόμενο και μπορεί να συμβεί έως και δύο φορές το χρόνο». Ο ίδιος συνέστησε ψυχραιμία, και δήλωσε ότι δεν υπάρχει λόγος πανικού, καθότι «οι τεχνικοί και επιστήμονες του ορυχείου Αμυνταίου ξέρουν να αντιμετωπίζουν τέτοια φαινόμενα».
Όπως απεδείχθη, οι τεχνικοί και επιστήμονες του ορυχείου δεν πρόβλεψαν, δεν ήξεραν και δεν ήταν σε θέση να αντιμετωπίσουν τίποτα απολύτως.
Αυτά συμβαίνουν στο λιγνιτικό πεδίο της ΔΕΗ στη δυτική Μακεδονία επειδή, κατά τους επιστήμονες της επιχείρησης, «τα φαινόμενα αυτά δεν μπορείς να τα προβλέψεις».
Στο μεταλλευτικό πεδίο της Eldorado στη BA Χαλκιδική:
- Στις Σκουριές το βάθος της επιφανειακής εξόρυξης είναι 200 μέτρα
- Σε δυο λιθόρριπτα φράγματα ύψους 150 μ. στα φαράγγια Καρατζά και Λοτσάνικου στις Σκουριές θα αποτεθούν 160 εκατ. τόνοι μεταλλευτικών αποβλήτων εμπλουτισμού σε ορεινό ανάγλυφο μέσης κλίσης 13%.
- Στο ρέμα Κοκκινόλακα, σε απόσταση 50 μέτρων από την εθνική οδό Θεσ/νίκης-Αγ. Όρους 500 μέτρα από το Στρατώνι και 1.500 μέτρα από τον κόλπο της Ιερισσού θα αποτεθούν 20 εκατ. ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΝ αποβλήτων. Τα φράγματα και ο χώρος απόθεσης είναι επάνω στο ενεργό σεισμικό ρήγμα της Ιερισσού που έχει δώσει καταστρεπτικούς σεισμούς των 7,0 Ρίχτερ.

Αλλά οι περήφανοι «Έλληνες μηχανικοί» της Ελληνικός Χρυσός βεβαιώνουν οτι όλα αυτά έχουν ληφθεί υπ’όψη στις μελέτες και οτι τίποτα «απρόβλεπτο» δεν πρόκειται να συμβεί. Και αν συμβεί, η πρακτική της αποποίησης ευθυνών είναι γνωστή όχι μόνο στη ΔΕΗ αλλά σε όλες τις μεταλλευτικές εταιρείες.
Κατά το Γιώργο Σταθάκη και τον Αλέξη Τσίπρα «το θέμα είναι σύνθετο και θα αντιμετωπιστεί με τη διαιτησία»! (7*)
Παραπομπές:
(1*) «Δεν κινδυνεύουν οι κάτοικοι από τις μετακινήσεις εδαφών στο ορυχείο Αμυνταίου»
(2*) Τεράστια η ζημιά για τη ΔΕΗ από την κατολίσθηση στο Αμύνταιο
(3*) Τελικό πόρισμα του ΑΠΘ για το ρήγμα της Μαυροπηγής: υπεύθυνη είναι η εξορυκτική δραστηριότητα!
(4*) Η ΔΕΗ αμφισβητεί τη μελέτη του ΑΠΘ για το ρήγμα της Μαυροπηγής...
(5*) «Μετακομίζει» η Μαυροπηγή – Η ΔΕΗ παραδέχεται ότι η εξορυκτική δραστηριότητα ευθύνεται για το ρήγμα
(6*) Ρήγμα Μαυροπηγής: «Τα φαινόμενα αυτά δεν μπορείς να τα προβλέψεις», λέει ο Γενικός Διευθυντής Ορυχείων της ΔΕΗ για το ρήγμα που έχει χωρίσει τo χωριό στα δύο…
(7*) Ο χρυσός τούς φέρνει πιο... μακριά

Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

Μαγευτικες εικονες από ένα πανέμορφο πρωινό στα ορεινά της Μεσσηνίας

Kostas Bouras
ΜΕΣΣΗΝΙΑ
ΕΝΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΠΡΩΙΝΟ ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ
Σημερα πουρνο πουρνο πηγα τον γεροντα πατερα μου στο Πελεκητο 5 χιλ αποσταση προς τα βουνα, ηθελε να παει στα αγαπημενα του αμπελια. Οταν γυρισα συναντησα ενα μπουλουκι προβατα, απο το διπλανο χωριο. Μπροστα πηγενε η τσοπανα ακολουθουσαν ραθυμα τα προβατα, βελαζοντας και πισω ο βοηθος στην μεταφορα, μην φυγουν η μηπως μεινουν πισω καποια. 

Τα βελασματα δονουσαν την ατμοσφαιρα,μαζυ με καποια τροκαρια. Ποιο κατω αλλος τσοπανος με γιδια καμια κατοστη κοματια, μπροστα παλι ενας τσοπανος και πισω αγροτικο με το αφεντικο και το νοικορειο, φοτομενο. 
Στα 400 μετρα ανεβαινε αλλο κοπαδι με πανω απο 200 κοματια.Τουτο το κοπαδι ηταν κουρτισμενο με κουδουνια, διπλοκουδουνα και μεγαλες τροκαρες, ζωηρα τα γιδια με πολλα βελασματα. Θα κανουν μια αποσταση απο την Βρομοβρυση κοντα στα 25 χιλ.
Παλια μετεφεραν τα παντα με γαιδουρομουλαρα απο κατσικοδρομο.Τελευταια πηγενε μια τσοπανα με δυο γαιδουρακια,καβαλα στο ενα.
Μαγευτικες εικονες